ryzyko

Zarządzanie ryzykiem powinno być stałym elementem pracy nad każdym projektem. Głównym celem zarządzania ryzykiem jest przede wszystkim rozpoznanie potencjalnych problemów, jakie dany projekt ze sobą niesie oraz zidentyfikowanie ryzyka z nimi związanego. Efektywne zarządzanie ryzykiem powinno skupiać się na ważniejszych i najpoważniejszych problemach.

Także w przypadku zarządzania ryzykiem zachowana jest zasada Pareto: 20 procent potencjalnych obszarów ryzyka powoduje 80 procent wyrządzonych szkód w pracy nad projektem.

Planowanie i analizę tych potencjalnych obszarów zagrożeń należy rozpocząć jak najwcześniej, najlepiej jeszcze przed spisaniem umowy ze zleceniodawcą.

Typowe problemy, które mogą się pojawić to:

• różnorodne oczekiwania osób zaangażowanych w projekt oraz nieprecyzyjnie sformuÅ‚owane cele
  

• pominiÄ™cie niektórych ważnych etapów pracy lub niestaranne ich wykonanie

• brak jakiejkolwiek analizy zagrożeÅ„, niejsasne wymagania i warunki dotyczÄ…ce projektu i umowy pomiÄ™dzy zaangażowanymi stronami, nagÅ‚a zmiana celu projektu.

Zasady, o których należy zawsze pamiętać:

1. Przy każdym niemal projekcie istnieją obszary ryzyka, nie jest to jednak powód do paniki.
2. Za zarzÄ…dzanie ryzykiem odpowiedzialne sÄ… wszystkie osoby zwiÄ…zane z projektem.
3. Otwartość i szczerość wobec drugiej strony może mieć duży wpływ na wczesne i szybkie rozwiązanie pojawiających się problemów.
4. Problemy i zagrożenia wiążące się z projektem oraz strategia ich rozwiązywania powinny być omawiane z drugą stroną.
5. W przypadku wystąpienia danego problemu zastosowane powinny być omówione i wcześniej uzgodnione strategie działania.

źródło: haufe-akademie.de

Narzekanie na szefa należy chyba do jednego z ulubionych zajęć wśród pracowników. Zawsze znajdzie się jakiś powód, aby skrytykować jego zachowanie w momencie,kiedy on po raz kolejny skrytykował nasze. Wydaje się nam wtedy, że na jego miejscu z pewnością nie bylibyśmy tak drobiazgowi i surowi. Myślimy wtedy, że niepotrzebnie robi on z igły widły i wyolbrzymia problemy. Aby uwolnić sie od takiego wiecznie niezadowolonego przełożonego niektóre osoby rozważają rzucenie pracy i rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej.

Być może części z nas wydaje się także, że rozwiązałoby to nasze dotychczasowe problemy zawodowe, gdyż samozatrudnienie kojarzy nam się przede wszystkim z dużo lepszym zarobkiem, dogodnym czasem pracy oraz prestiżem. W rzeczywistości nie wszystko odpowiada jednak tym wyobrażeniom. Prowadzenie własnej działalności to duże wyzwanie, niosące ze sobą mnóstwo problemów, z którymi będąc zatrudnionym ma się raczej niewiele do czynienia.

Pierwszym podstawowym warunkiem są przede wszystkim odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w danej dziedzinie. Powinny one iść w parze z dużą dawką motywacji niezbędnej do promowania własnych produktów i usług. Motywacja i wytrwałość to także te cechy charakteru, które pozwolą przetrwać te bardziej cięższe etapy działalności, kiedy być może nie wszystko będzie przebiegało zgodnie z planem.

Jednym z kolejnych niedocenianych zagrożeń jest mylne wyobrażenie co do czasu, który należy zainwestować w uruchomienie oraz prowadzenie firmy. Wśród wielu osób wciąż panuje przekonanie, że własna działalność wiąże się przede wszystkim z krótszym czasem pracy. Prowadzenie własnej firmy oznacza zazwyczaj jednak dużo większy wkład czasu i wysiłku, niż w przypadku pracy na etacie. Bardzo prawdopodobne, że ośmiogodzinny dzień pracy będzie należał jedynie do przyjemnych wyjątków. Zwłaszcza początki działalności są pod tym względem bardzo intensywne.

Będąc zatrudnionym bardzo często mamy także do czynienia tylko z jednogo rodzaju obowiązkami. O ile na etacie mamy wydzielony zakres obowiązków, to prowadząc własną firmę musimy zajmować się już wszystkim sami (lub wynająć odpowiednich specjalistów). Tak więc chcąc, czy nie chcąc stajemy się nie tylko szefem, założycielem i ekspertem w wybranej dziedzinie, lecz także w pewnym sensie specjalistą od marketingu i promocji, księgowym, a niekiedy także własnym doradcą podatkowym w jednej osobie. Jak wykazały badania przeprowadzone przez Instytut MillwardBrown SMG/KRC skomplikowane przepisy podatkowe są jedną z najczęstszych przyczyn odwlekania decyzji o założeniu własnego biznesu.

Niejasna staje się także kwestia urlopu. W przypadku pracy na etacie przysługuje nam płatny urlop. Prowadząc własną firmę teoretycznie możemy sami decydować, kiedy i na jaki okres bierzemy urlop, często jednak po prostu trudno znaleźć na niego czas.

Kolejnym ważnym aspektem odróżniającym samozatrudnienie od pracy na etacie jest niepewna sytuacja finansowa. Tym, którzy jeszcze nigdy nie prowadzili własnej firmy może się łatwo wydawać, że jest to dochodowe przedsięwięcie. W rzeczywistości wygląda to jednak mniej optymistycznie. Jednym z największych zagrożeń, jakie niesie ze sobą samozatrudnienie są bowiem nieregularne przychody. Zdarzają się miesiące, kiedy nie wyrabiamy się z pracą i zarabiamy całkiem sporo pieniędzy. Są jednak i takie, kiedy zleceń z różnych przyczyn po prostu brak, a to oznacza brak dochodów. Jeszcze bardziej frustrować może fakt, że część klientów wywiązuję się ze swoich płatności z opóźnieniem, lub co gorsza nie płaci w ogóle. Wtedy nasza praca poszła na marne.

Praca na etacie związana jest z jeszcze jednym przywilejem, którego nie można lekceważyć. Jest to kwestia ubezpieczeń społecznych, których koszty pokrywa pracodawca. Od momentu założenia działalności wszystkie te koszty musimy jednak pokrywać sami.

Założenie własnej działalności wiąże się zatem z dużym ryzykiem oraz wieloma wyrzeczeniami w porównaniu z pracą na etacie. Mimo tego, często jest to jedynym dobrym rozwiązaniem, np. w przypadku zwolnienia lub gdy relacje z szefem są bardzo napięte. Niezależnie jednak od powodu, dla którego rezygnujemy z zatrudnienia i zakładamy własny biznes, należy zawsze zdawać sobie sprawę z ciężaru obowiązku, które będą na nas od tej pory spoczywać. Obowiązków, których jest znacznie więcej, niż w przypadku zatrudnienia oraz które są bardziej różnorodne.